Szczyrk raz i burz pięć

Szczyrk raz i burz pięć

3'20 h i znów nastrojowy widok z okna. O ile dom i cała trasa to lampa i 33 stopnie, to tutaj, nad górami, chmury...

Zdążyliśmy się jeszcze spotkać wieczorem na piwku. ArteQ zostaje ze mną, a chłopaki jadą w dwudniową objazdówkę, szykując się do Transcarpatii.

Jutro zawody, dzisiaj treningi, więc ruch na wyciągu jest. :)

Idziemy na łatwiznę... Jest ciepło, ja już wjeżdżałem i jestem kierownikiem wycieczki. :)

Tam, dokąd jedziemy, niebo zaczyna wyglądać tak sobie. W sumie, jak się wsłuchać, to tak jakby grzmi...

Za sobą zostawiamy Skrzyczne, słońce i tłumy zjazdowców.

Niebo wygląda już całkiem nieciekawie i zaczyna kropić...

Tuż za Zielonym Kopcem przyszykowaliśmy sobie szałasik do ochrony przed deszczem i burzą nr 1 (B1). :)

Okolice Cienkowa. Najgorsze zostawiamy za sobą.

Jemy nienajlepszy żurek i czekamy, aż B2 rozbudowująca się nad Wisłą podejmie jakąś decyzję, co do kierunku.

Krowa półpolska. Olewa burze...

Ponieważ B2 się odsunęła, przemykamy do Wisły i zielonym zapodajemy na Gościejów.

To nic, że tu nie padało. Szlak jest samowystarczalny, jeśli chodzi o błoto. Tak się zaczeło jakieś 30 minutowe podejście...

Wreszcie grań. Nad Szczyrkiem huczy i błyska B3...

Mamy nadzieję przeskoczyć do Brennej i zajść B3 z flanki.

Niestety, nie udało się. Kompletnie mokrzy przez duże pół godziny pilnujemy parapetów na stacji... Jest ZIMNO!

Gdy deszcz trochę osłabł, bryknęliśmy do centrum Brennej na skromne jedzonko w quickbarze. ;)

A po jedzonku... błękitne niebo. I tylko drobne jeziorka na czarnym rowerowym przypominały o B3.

Chwilę potem, jak ArteQ stwierdził, że za dobrze się jedzie, szlak przestał się dobrze prowadzić.

Walczymy z 713 m Łazka.

Po kilku wspinaczkach i zjazdach przed nami cel - Błatnia 917 m.

... ale to było tylko złudzenie. :)

Przez pewien czas ścigaliśmy się z leśnikami. My ich na zjazdach, oni nas na podjazdach.

I wreszcze ten, no... zapomniałem. :)